មគ្គុទ្ទេសក៍កីឡាករបាល់ទាត់ចំពោះការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាឆ្នាំ ២០២៦

មគ្គុទ្ទេសក៍កីឡាករបាល់ទាត់ចំពោះការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាឆ្នាំ ២០២៦

ការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាបាល់ទាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាព មិនមែនជាការរត់រហូតដល់ដួល ឬធ្វើសកម្មភាពដូចគ្នារាល់ថ្ងៃទេ។ វាគឺជាការរួមបញ្ចូលរវាងស៊ូទ្រាំ ល្បឿន កម្លាំង ការបត់ទិស ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការស្តារខ្លួន ដើម្បីឱ្យកីឡាករអាចធ្វើសកម្មភាពខ្លាំងៗជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងការប្រកួត ៩០ នាទី។ សម្រាប់កីឡាករយុវជន កីឡាករស្ម័គ្រចិត្ត និងក្រុមប្រកួតនៅកម្ពុជា ផែនការ ៤ សប្តាហ៍ដែលមាន ៣–៥ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមសមរម្យ។ អង្គការ FIFA និង មហាវិទ្យាល័យវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក សុទ្ធតែសង្កត់ធ្ងន់លើការបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្តងៗ ការឡើងកម្តៅ និងការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺកុំចម្លងកម្មវិធីរបស់ Lionel Messi ឬ Kylian Mbappé ដោយមិនកែតម្រូវតាមកម្រិតរបស់ខ្លួន។ ចាប់ផ្តើមដោយវាស់សមត្ថភាពបច្ចុប្បន្ន ហើយបង្កើនបន្ទុកប្រហែល ៥–១០ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍។

Photo by Serg Alesenko on Pexels

តើចំណុចសំខាន់បំផុតនៃការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាបាល់ទាត់គឺអ្វី?

ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវហ្វឹកហាត់សមត្ថភាពដែលការប្រកួតពិតប្រាកដត្រូវការ៖ ស៊ូទ្រាំបែបអន្តរកាល ល្បឿនខ្លី កម្លាំងជើង និងការស្តារខ្លួន។ កីឡាករមិនគួរផ្តោតតែលើការរត់ចម្ងាយវែងទេ ព្រោះបាល់ទាត់មានការរត់ ការឈប់ និងការប្តូរទិសជាច្រើនដងក្នុងរយៈពេលខ្លី។

មើលឱ្យច្បាស់៖ អ្នកអាចរត់ ១០ គីឡូម៉ែត្របាន ប៉ុន្តែបើអ្នកមិនអាចបង្កើនល្បឿន ១០ ម៉ែត្រដើម្បីដណ្ដើមបាល់ ឬរក្សាតុល្យភាពពេលបត់ទិស នោះសមត្ថភាពនោះមិនទាន់ជួយក្រុមបានច្រើនទេ។ តាម FIFA Training Centre ការហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់គួរតែភ្ជាប់សមត្ថភាពរាងកាយទៅនឹងបច្ចេកទេស និងការសម្រេចចិត្ត។ នេះជាចំណុចដែលកម្មវិធីលើបណ្តាញជាច្រើនរំលង ព្រោះវាងាយនិយាយថា “រត់ឱ្យច្រើន” ជាងរៀបចំបន្ទុកឱ្យត្រឹមត្រូវ។

ផែនការមូលដ្ឋានមួយអាចរួមមាន៖

• ថ្ងៃទី ១៖ ស៊ូទ្រាំបែបអន្តរកាល និងការគ្រប់គ្រងបាល់។
• ថ្ងៃទី ២៖ កម្លាំងជើង ស្នូល និងសមតុល្យ។
• ថ្ងៃទី ៣៖ សម្រាក ឬស្តារខ្លួនដោយសកម្មភាពស្រាល។
• ថ្ងៃទី ៤៖ ល្បឿន ការបត់ទិស និងការប្រកួតតំបន់តូច។
• ថ្ងៃទី ៥៖ ហ្វឹកហាត់យុទ្ធសាស្ត្រ ឬប្រកួតសាកល្បង។

សម្រាប់ការយល់ដឹងបន្ថែម សូមពិនិត្យ [Internal Link: មគ្គុទ្ទេសក៍ការឡើងកម្តៅមុនប្រកួត]។

ចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ឱ្យមានប្រព័ន្ធជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើកីឡាករឃើញអ្វីខ្លះនៅពេលប្រកួតពិត?

ក្នុងការប្រកួតពិត កីឡាករត្រូវប្តូរពីការដើរទៅរត់ស្រាល រត់លឿន និងស្ព្រីនក្នុងពេលខ្លីជាបន្តបន្ទាប់។ ដូច្នេះ ការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាបាល់ទាត់គួរតែបង្កើតស្ថានភាពដែលមានភាពមិនទៀងទាត់ មិនមែនជាជួររត់ថេរដែលខួរក្បាលអាចទាយទុកជាមុនបានទេ។ ការសិក្សាផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាជាច្រើនបង្ហាញថា ការហ្វឹកហាត់អន្តរកាលដែលមានរយៈពេល ១៥–៣០ វិនាទី និងសម្រាក ១៥–៣០ វិនាទី អាចសមស្របសម្រាប់ការធ្វើសកម្មភាពជាបន្តបន្ទាប់។ ទោះជាយ៉ាងណា ចំនួនជុំត្រូវកែតម្រូវតាមអាយុ តួនាទី និងកម្រិតសុខភាព។

ការសង្កេតជាក់ស្តែងមួយដែលមានប្រយោជន៍គឺ កីឡាករជាច្រើនបាត់គុណភាពបច្ចេកទេស មុនពេលពួកគេមានអារម្មណ៍ថាហត់ខ្លាំង។ ប្រសិនបើការបញ្ជូនបាល់ខុសច្រើន ឬជំហានចាប់ផ្តើមយឺតជាងធម្មតា នោះវាជាសញ្ញាថាគួរកាត់បន្ថយជុំ មិនមែនបង្ខំឱ្យបញ្ចប់តាមលេខដែលបានសរសេរនោះទេ។ ប្រើខ្សែនាឡិកា ឬវាស់អត្រាចង្វាក់បេះដូង ប្រសិនបើមានឧបករណ៍ ប៉ុន្តែការវាយតម្លៃសាមញ្ញពីភាពអាចនិយាយបាន និងគុណភាពចលនាក៏មានតម្លៃដែរ។

លំហាត់ស៊ូទ្រាំដែលអាចអនុវត្តបាន

1. រត់លឿន ២០ វិនាទី បន្ទាប់មកដើរ ឬរត់ស្រាល ២០ វិនាទី ចំនួន ៨ ជុំ។
2. បញ្ជូនបាល់ជាគូរយៈពេល ៣ នាទី បន្ទាប់មកស្ព្រីន ១០ ម៉ែត្រ ៤ ដង។
3. លេងតំបន់តូច ៤ ទល់ ៤ រយៈពេល ៤ នាទី ចំនួន ៤ វគ្គ ដោយសម្រាក ២ នាទី។
4. បញ្ចប់ដោយរត់ស្រាល ៥–៨ នាទី និងលាតសន្ធឹងស្រាល។

ការលេងតំបន់តូចមានអត្ថប្រយោជន៍ព្រោះវាបង្ខំឱ្យកីឡាកររត់ និងសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ វាមិនល្អសម្រាប់អ្នកចង់ថតវីដេអូបង្ហាញថាខ្លួនហាត់ខ្លាំងប៉ុណ្ណាទេ ប្រសិនបើទម្រង់ចលនារបស់អ្នកខូចនៅជុំទីបី។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ការប្រកួត វាមានភាពជាក់ស្តែងជាងការរត់ត្រង់ៗជាច្រើនគីឡូម៉ែត្រ។

Photo by Kushie In Vietnam on Pexels

តើ ៣ ចំណុចអ្វីខ្លះដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត?

ចំណុចទាំងបីគឺការគ្រប់គ្រងបន្ទុក ការអភិវឌ្ឍកម្លាំង និងការស្តារខ្លួន។ ប្រសិនបើខ្វះចំណុចណាមួយ កីឡាករអាចហត់លឿន បាត់ល្បឿន ឬកើនហានិភ័យរបួស ទោះបីផែនការហ្វឹកហាត់មើលទៅពេញលេញក៏ដោយ។

១. គ្រប់គ្រងបន្ទុក មិនមែនប្រកួតជាមួយការឈឺទេ

កំណត់កម្រិតខ្លាំងដោយមាត្រដ្ឋាន RPE ពី ១ ដល់ ១០។ វគ្គបច្ចេកទេសស្រាលអាចស្ថិតនៅកម្រិត ៤–៥ ខណៈវគ្គស្ព្រីន ឬប្រកួតតំបន់តូចអាចឡើងដល់ ៧–៩។ អ្នកអាចកត់ត្រា “រយៈពេលវគ្គ × RPE” ដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណបន្ទុកប្រចាំថ្ងៃ។ ឧទាហរណ៍ ៦០ នាទីនៅ RPE ៧ ស្មើបន្ទុកប្រហែល ៤២០ ឯកតា។ វាមិនមែនជាវិទ្យាសាស្ត្រដាច់ខាតទេ ប៉ុន្តែវាប្រសើរជាងការស្មានតាមអារម្មណ៍។

ចំណុចព័ត៌មានជាក់លាក់មួយ៖ ប្រសិនបើបន្ទុកសប្តាហ៍ថ្មីកើនលើសប្រហែល ១០ ភាគរយពីសប្តាហ៍មុន ខណៈពេលគេងតិចជាង ៧ ម៉ោងជាប់គ្នា ២ យប់ កាត់បន្ថយវគ្គស្ព្រីន ឬចំនួនជុំប្រហែល ២០–៣០ ភាគរយ។ នេះជាវិធីអនុវត្តដែលសុវត្ថិភាពជាងការរង់ចាំឱ្យសរសៃសាច់ដុំរងរបួស។

២. កម្លាំងជួយឱ្យល្បឿននៅតែមាន

កម្លាំងបាល់ទាត់មិនមានន័យថាត្រូវលើកទម្ងន់ធ្ងន់ដូចអ្នកហាត់កាយសម្បទាទេ។ អ្វីដែលសំខាន់គឺការគ្រប់គ្រងត្រគាក ជង្គង់ កជើង និងស្នូលពេលរត់ ឈប់ និងប្តូរទិស។ សម្រាប់កីឡាករដែលមិនមានឧបករណ៍ អាចប្រើ៖

• ស្ក្វ៉ាត់ ៣ សិត × ៨–១២ ដង។
• លាន់ជ៍ ៣ សិត × ៨ ដងក្នុងមួយជើង។
• ស្ពានត្រគាក ៣ សិត × ១២ ដង។
• ប្លង់ខាងមុខ ៣ សិត × ៣០–៤៥ វិនាទី។
• លោតចុះដោយគ្រប់គ្រងការចុះ ៣ សិត × ៥ ដង។

ការចុះពីការលោតគឺចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលង។ ជង្គង់គួរតែស្ថិតក្នុងទិសដៅជាមួយម្រាមជើង ហើយជើងចុះដោយទន់ មិនបុកដីខ្លាំង។ សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែម អាចអាន [Internal Link: លំហាត់កម្លាំងសម្រាប់ខ្សែការពារ និងខ្សែបម្រើ]។

៣. ស្តារខ្លួនគឺជាផ្នែកមួយនៃការហ្វឹកហាត់

ការគេង ៨–៩ ម៉ោងសមស្របសម្រាប់កីឡាករវ័យក្មេង ខណៈមនុស្សពេញវ័យភាគច្រើនត្រូវការ ៧–៩ ម៉ោង។ បន្ទាប់ពីវគ្គខ្លាំង គួរទទួលទានអាហារដែលមានប្រូតេអ៊ីន កាបូអ៊ីដ្រាត និងទឹកគ្រប់គ្រាន់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានម៉ោងបន្ទាប់។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក ណែនាំថា “សកម្មភាពរាងកាយគួរតែមានភាពទៀងទាត់ និងសមស្របតាមសមត្ថភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ”។ កុំចាត់ទុកថ្ងៃសម្រាកជាភស្តុតាងថាអ្នកខ្ជិល។ សាច់ដុំ និងប្រព័ន្ធប្រសាទត្រូវការពេលដើម្បីសម្របខ្លួន។

ចង់ប្រៀបធៀបផែនការហ្វឹកហាត់ជាមួយការវិភាគកីឡាករមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើករណីពិសេស និងកំហុសលាក់ខ្លួនមានអ្វីខ្លះ?

ករណីពិសេសរួមមានការហ្វឹកហាត់ក្នុងអាកាសធាតុក្តៅ កីឡាករដែលទើបត្រឡប់ពីរបួស ការផ្លាស់ប្តូរទីតាំង និងការហ្វឹកហាត់ជិតថ្ងៃប្រកួត។ វគ្គដូចគ្នាមិនអាចផ្តល់លទ្ធផលដូចគ្នាសម្រាប់អ្នកលេងវ័យ ១៦ ឆ្នាំ អ្នកលេងកម្រិតស្ម័គ្រចិត្ត និងកីឡាករអាជីពបានទេ។

នៅកម្ពុជា កម្តៅ និងសំណើមអាចធ្វើឱ្យអត្រាបាត់បង់ទឹកកើនឡើង ទោះបីវគ្គមិនយូរជាង ៦០ នាទីក៏ដោយ។ ផឹកទឹកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយរៀបចំការសម្រាកខ្លីនៅកន្លែងមានម្លប់។ ប្រសិនបើមានវិលមុខ ចង្អោរ ឈឺក្បាល ស្បែកក្តៅខ្លាំង ឬច្របូកច្របល់ ត្រូវបញ្ឈប់ភ្លាមៗ និងស្វែងរកជំនួយវេជ្ជសាស្ត្រ។ កីឡាករដែលទើបមានរបួសជង្គង់ កជើង ឬសរសៃពួរ គួរទទួលការវាយតម្លៃពីអ្នកជំនាញ មិនគួរយកវីដេអូអ៊ីនធឺណិតធ្វើជាវេជ្ជបញ្ជាទេ។

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់មាន៖

• ធ្វើស្ព្រីនពេញកម្លាំងដោយមិនឡើងកម្តៅយ៉ាងហោចណាស់ ១០–១៥ នាទី។
• ដាក់ថ្ងៃប្រកួត និងថ្ងៃជើងធ្ងន់ជាប់គ្នា។
• ប្រើស្បែកជើងមិនសមនឹងផ្ទៃស្មៅ ឬទីលានសិប្បនិម្មិត។
• បន្ថែមចំនួនលំហាត់ ពេលគុណភាពចលនាកំពុងធ្លាក់ចុះ។
• មិនកត់ត្រាការឈឺចាប់ ការគេង និង RPE។

ការជ្រើសរើសស្បែកជើងក៏មានឥទ្ធិពលដែរ។ ស្បែកជើងបាល់ទាត់ដែលសមរម្យសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិ មិនចាំបាច់សមសម្រាប់ទីលានសិប្បនិម្មិតទេ។ ពិនិត្យ [Internal Link: របៀបជ្រើសរើសស្បែកជើងបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម] មុនពេលទិញ ដើម្បីកុំឱ្យកាបូបលុយរបស់អ្នករងរបួសមុនកជើងរបស់អ្នក។

Photo by Quang Nguyen Vinh on Pexels

តើសេចក្តីសន្និដ្ឋានណាដែលសមស្របសម្រាប់កីឡាករ?

សេចក្តីសន្និដ្ឋានគឺ កីឡាករដែលចង់លេងបានល្អក្នុង ៩០ នាទី គួររៀបចំសប្តាហ៍ដោយមាន ២ វគ្គខ្លាំង ១–២ វគ្គមធ្យម និងយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃស្តារខ្លួនពេញលេញ។ ការរត់ចម្ងាយវែងតែមួយមុខមិនអាចជំនួសស្ព្រីន កម្លាំង ការបត់ទិស និងការសម្រេចចិត្តជាមួយបាល់បានទេ។ សាកល្បងផែនការ ៤ សប្តាហ៍ ដោយវាស់ពេលស្ព្រីន ១០ ម៉ែត្រ ចំនួនការរត់ខ្លាំង និងគុណភាពបញ្ជូនបាល់ មុននិងក្រោយកម្មវិធី។

ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផ្តោតលើការយល់ដឹងអំពី FIFA World Cup 2026 ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ ស្ថិតិកីឡាករ និងទម្រង់ក្រុម ដូច្នេះទិន្នន័យរាងកាយគួរត្រូវបានអានជាមួយបរិបទប្រកួត។ កុំដេញតាមកម្មវិធីដែលកំពុងពេញនិយម ប្រសិនបើវាមិនសមនឹងតួនាទី អាយុ ឬកាលវិភាគរបស់អ្នក។ តើចំណុចសំខាន់មិនមែនជាការហ្វឹកហាត់ឆ្លាតជាងមុនទេឬ?

សម្រាប់ការតាមដានបន្ថែម សូមមើល [Internal Link: ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ និងស្ថិតិកីឡាករ]។

ប្រសិនបើអ្នកត្រៀមអនុវត្តផែនការដោយមានទិន្នន័យច្បាស់លាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពវិភាគដែលអាចទុកចិត្តបាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការហ្វឹកហាត់ស៊ូទ្រាំ ល្បឿន កម្លាំង ការបត់ទិស និងការស្តារខ្លួន សម្រាប់តម្រូវការប្រកួតបាល់ទាត់។ វាខុសពីការហាត់ប្រាណទូទៅ ព្រោះត្រូវមានការរត់ខ្លាំងៗ ការឈប់ និងការប្តូរទិសជាបន្តបន្ទាប់។ កម្មវិធីល្អគួរភ្ជាប់លំហាត់រាងកាយជាមួយបាល់ និងការសម្រេចចិត្ត ដើម្បីឱ្យលទ្ធផលអាចផ្ទេរទៅក្នុងការប្រកួតបាន។

សំណួរ៖ តើគួរហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាបាល់ទាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ កីឡាករភាគច្រើនអាចចាប់ផ្តើមពី ៣–៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមានតែ ២ វគ្គខ្លាំងប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រើ ៣ វគ្គ ដូចជា វគ្គស៊ូទ្រាំ វគ្គកម្លាំង និងវគ្គបច្ចេកទេសស្រាល។ កីឡាករដែលមានការប្រកួតប្រចាំសប្តាហ៍គួរបន្ថយបន្ទុក ២៤–៤៨ ម៉ោងមុនប្រកួត និងរក្សាថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់មួយថ្ងៃ។

សំណួរ៖ តើការរត់ចម្ងាយវែង ឬការរត់អន្តរកាលល្អជាងសម្រាប់បាល់ទាត់?

ចម្លើយ៖ ការរត់អន្តរកាលសមស្របជាងសម្រាប់សកម្មភាពបាល់ទាត់ភាគច្រើន ខណៈការរត់ចម្ងាយវែងអាចជួយបង្កើតមូលដ្ឋានស៊ូទ្រាំ។ ការរត់ ២០–៣០ វិនាទីជាមួយការសម្រាកខ្លី ស្រដៀងនឹងការប្តូរល្បឿនក្នុងការប្រកួតជាងការរត់ថេរ ១០ គីឡូម៉ែត្រ។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកចាប់ផ្តើម ឬអ្នកត្រឡប់ពីរបួសគួរចាប់ផ្តើមដោយអាំងតង់ស៊ីតេទាបជាងនេះ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើជើងធ្ងន់ និងល្បឿនធ្លាក់ចុះ?

ចម្លើយ៖ បន្ថយបន្ទុកភ្លាមៗ បញ្ចប់ដោយរត់ស្រាល ផឹកទឹក និងផ្តល់ពេលសម្រាក មិនត្រូវបង្ខំស្ព្រីនបន្ថែមទេ។ ពិនិត្យការគេង ការទទួលទានអាហារ បន្ទុក ៧ ថ្ងៃចុងក្រោយ និងកន្លែងឈឺជាក់លាក់។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់មុត ហើម ឬរោគសញ្ញាបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង គួរពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់កម្លាំងត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះស្ក្វ៉ាត់ លាន់ជ៍ ស្ពានត្រគាក ប្លង់ និងលំហាត់ជើងតែមួយអាចបង្កើតមូលដ្ឋានកម្លាំងបាន។ អ្នកអាចប្រើទម្ងន់ខ្លួននៅ ២–៣ សិត និង ៨–១២ ដងក្នុងមួយលំហាត់។ ឧបករណ៍ដូចជា ខ្សែយឺត ឬទម្ងន់ស្រាលមានប្រយោជន៍នៅពេលបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែមិនគួរបន្ថែមទម្ងន់ ប្រសិនបើទម្រង់ជង្គង់ និងខ្នងមិនស្ថិតស្ថេរ។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយប៉ុន្មានសម្រាប់កម្មវិធីហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់?

ចម្លើយ៖ កម្មវិធីមូលដ្ឋានអាចចំណាយសូន្យ ប្រសិនបើអ្នកមានទីលាន ស្បែកជើង និងបាល់រួចហើយ។ ឧបករណ៍វាស់ចង្វាក់បេះដូង ឬកម្មវិធីតាមដានអាចបន្ថែមថ្លៃ ប៉ុន្តែសៀវភៅកត់ត្រា និងម៉ោងទូរសព្ទអាចតាមដាន RPE រយៈពេលវគ្គ និងការគេងបាន។ ប្រសិនបើមានប្រវត្តិរបួស ការចំណាយលើការវាយតម្លៃពីអ្នកជំនាញគឺមានតម្លៃជាងការទិញកម្មវិធីល្បីមួយដោយមិនដឹងថាសមនឹងខ្លួនឬអត់។

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់បែបណាដែលសមសម្រាប់មុនថ្ងៃប្រកួត?

ចម្លើយ៖ មុនថ្ងៃប្រកួត គួរធ្វើវគ្គស្រាល ២០–៤៥ នាទី ដោយផ្តោតលើការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន និងស្ព្រីនខ្លី ២–៤ ដង មិនមែនការហ្វឹកហាត់អស់កម្លាំងទេ។ រក្សាអាំងតង់ស៊ីតេប្រហែល RPE ៤–៦ និងបញ្ចប់មុនពេលជើងមានអារម្មណ៍ធ្ងន់។ ផឹកទឹក គេងឱ្យបានល្អ និងរៀបចំស្បែកជើង ស្រោមជើង និងអាហារជាមុន ដើម្បីកុំឱ្យការរៀបចំចុងក្រោយក្លាយជាការប្រកួតមួយទៀត។

ការអានការប្រកួត និងការហ្វឹកហាត់ឱ្យមានវិន័យ ជួយឱ្យអ្នកសម្រេចចិត្តបានប្រសើរជាងមុន។ ប្រសិនបើចង់បន្តសិក្សាព័ត៌មាន FIFA World Cup 2026 និងទិន្នន័យកីឡា សូមចូលមើល ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក។

ស្វែងយល់បន្ថែម