អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពីផែនការកម្លាំងបាល់ទាត់
ផែនការហ្វឹកហាត់កម្លាំងបាល់ទាត់ល្អ មិនមែនជាការលើកទម្ងន់ធ្ងន់បំផុតទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលភ្ជាប់កម្លាំង សមត្ថភាពផ្ទុះ ល្បឿន ការបត់បែន និងការស្តារខ្លួនទៅនឹងតួនាទីក្នុងទីលាន។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា...
អ្វីដែលគ្មាននរណាប្រាប់អ្នកអំពីផែនការកម្លាំងបាល់ទាត់
ផែនការហ្វឹកហាត់កម្លាំងបាល់ទាត់ល្អ មិនមែនជាការលើកទម្ងន់ធ្ងន់បំផុតទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលភ្ជាប់កម្លាំង សមត្ថភាពផ្ទុះ ល្បឿន ការបត់បែន និងការស្តារខ្លួនទៅនឹងតួនាទីក្នុងទីលាន។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ឬអ្នកត្រៀមតាមដាន FIFA World Cup 2026 តាមគេហទំព័រ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផែនការដែលមានប្រសិទ្ធភាពអាចប្រើរយៈពេល 4–8 សប្តាហ៍ ដោយហ្វឹកហាត់កម្លាំង 2–3 ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ លំហាត់សំខាន់ៗរួមមាន squat, deadlift, split squat, press, row, sprint និង jump ប៉ុន្តែបរិមាណត្រូវកែតាមអាយុ ទីតាំង និងកម្រិតសុខភាព។ គោលដៅដំបូងគឺបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ មិនមែនការប្រកួត ego ជាមួយមិត្តរួមក្រុមទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយទម្ងន់ដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន និងបង្កើនបន្តិចម្តងៗ។
មនុស្សជាច្រើននិយាយថា កីឡាករបាល់ទាត់គួរតែរត់ច្រើន ហើយជៀសវាងការលើកទម្ងន់ ព្រោះខ្លាចសាច់ដុំធ្ងន់។ ស្តាប់ទៅសមហេតុផល ប៉ុន្តែវាជាគំនិតចាស់ដែលមិនបានបែងចែករវាងសាច់ដុំដែលមានប្រយោជន៍ និងការហ្វឹកហាត់ដែលគ្មានការគ្រប់គ្រង។ បាល់ទាត់ទំនើបត្រូវការការបង្កើនល្បឿនខ្លីៗ ការឈប់ភ្លាមៗ ការប៉ះទង្គិច និងការរក្សាលំនឹងក្រោមសម្ពាធ។ កីឡាករដែលមានជើង និងត្រគាករឹងមាំ អាចផ្ទេរកម្លាំងទៅដីបានល្អជាង ហើយអាចរក្សាទីតាំងពេលប្រជែងបាល់ជាមួយគូប្រកួត។ FIFA បញ្ជាក់ក្នុងសម្ភារៈបណ្តុះបណ្តាលរបស់ខ្លួនថា ការរៀបចំរាងកាយគួរតែភ្ជាប់នឹងតម្រូវការពិតក្នុងការប្រកួត មិនមែនធ្វើលំហាត់ដាច់ដោយឡែកពីបាល់ទាត់ឡើយ។ នេះហើយជាចំណុចដែលអ្នកហ្វឹកហាត់តាមវីដេអូខ្លីៗច្រើនតែភ្លេច ឬអាម៉ាស់ពេលត្រូវទទួលស្គាល់ថា “លើកធ្ងន់” មិនស្មើ “លេងបានល្អ” ទេ។
ចង់យល់ពីការរៀបចំកម្លាំងតាមស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតឲ្យច្បាស់ជាងនេះទេ? អានការវិភាគរបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដើម្បីភ្ជាប់ទិន្នន័យទៅនឹងការអនុវត្តពិត។
ទេវកថាទី១៖ លើកទម្ងន់ធ្វើឲ្យកីឡាករយឺត — ត្រូវបដិសេធ
ការលើកទម្ងន់មិនធ្វើឲ្យកីឡាករយឺតដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ព្រោះល្បឿនអាស្រ័យលើបច្ចេកទេស កម្លាំងធៀបនឹងទម្ងន់ខ្លួន សមត្ថភាពសរសៃប្រសាទ និងការបណ្តុះបណ្តាល sprint។ ផែនការដែលគ្រប់គ្រងល្អប្រើទម្ងន់មធ្យម បរិមាណសមស្រប និងចលនាផ្ទុះ ដើម្បីបង្កើនកម្លាំងដោយមិនបន្ថែមម៉ាសដែលមិនចាំបាច់។
បញ្ហាមិនមែនស្ថិតនៅក្នុង barbell ទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្នុងកម្មវិធីដែលដាក់ leg press ច្រើនពេក ហើយមិនមាន sprint, jump ឬការហ្វឹកហាត់ប្តូរទិស។ ឧទាហរណ៍ កីឡាករខ្សែការពារកណ្តាលអាចត្រូវការកម្លាំង isometric និងសមត្ថភាពលោត ខណៈ winger ត្រូវការកម្លាំងជើងម្ខាង និងការផ្ទុះក្នុងចម្ងាយ 5–15 ម៉ែត្រ។ បើអ្នកធ្វើ squat 5 សេត រាល់ថ្ងៃ ហើយបន្ទាប់មកត្អូញត្អែរថាជើងធ្ងន់ វាមិនមែនជាកំហុសរបស់កីឡាទេ មិត្តភក្តិ។ វាជាកំហុសរបស់ការរៀបចំផែនការ។
- អ្នកចាប់ផ្តើម៖ 2–3 សេត x 8–10 ដង។
- អ្នកមានបទពិសោធន៍៖ 3–4 សេត x 4–6 ដង។
- លំហាត់ផ្ទុះ៖ 3–5 សេត x 3–5 ដង ដោយសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។
- រក្សា 1–3 ដងទុកក្នុងសមត្ថភាព មិនត្រូវបង្ខំរហូតដល់បរាជ័យគ្រប់សេតទេ។
[Internal Link: មគ្គុទ្ទេសក៍ហ្វឹកហាត់ល្បឿន និងការបត់បែនសម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់]
ទេវកថាទី២៖ ការរត់វែងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កម្លាំងបាល់ទាត់ — ពិតតែផ្នែកមួយ
ការរត់វែងជួយបង្កើនមូលដ្ឋានអារម្មណ៍ និងសមត្ថភាពស្តារខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសកម្លាំង ការផ្ទុះ ឬការរត់ល្បឿនខ្លីបានទេ។ ការប្រកួតបាល់ទាត់មានសកម្មភាពជាច្រើនដែលមានរយៈពេលខ្លី ដូចជា sprint, press, duel និងការផ្លាស់ទីទិស ដូច្នេះកម្មវិធីគួរបែងចែកការហ្វឹកហាត់តាមថាមពលដែលត្រូវប្រើ។
អ្នកអាចរត់ 8 គីឡូម៉ែត្របាន ហើយនៅតែចាញ់ការប្រជែង 5 ម៉ែត្រដំបូង។ នោះមិនមែនជារឿងចម្លែកទេ។ ការរត់វែងមានតម្លៃក្នុងរដូវ preseason ឬថ្ងៃស្តារស្រាល ប៉ុន្តែវាគួរត្រូវបានបន្ថែមជាមួយ sprint 10–30 ម៉ែត្រ, shuttle run និងការហ្វឹកហាត់ផ្លាស់ទិស។ World Athletics និងការណែនាំរបស់អ្នកជំនាញ conditioning ជាច្រើនផ្តោតលើការបង្កើនបន្ទុកជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការកើនឡើងភ្លាមៗដែលអាចបង្ករបួសសរសៃពួរ ឬសាច់ដុំក្រោយភ្លៅ។ ច្បាប់មានប្រយោជន៍មួយគឺកុំបន្ថែមចម្ងាយ ល្បឿន និងចំនួនសេតក្នុងសប្តាហ៍តែមួយ។
តើអ្នកចង់បានវិធីបែងចែកថ្ងៃហ្វឹកហាត់ និងថ្ងៃប្រកួតឲ្យសមរម្យទេ? សូមពិនិត្យយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដែលផ្តោតលើការប្រើទិន្នន័យ មិនមែនការស្មានតាមអារម្មណ៍។
ទេវកថាទី៣៖ ត្រូវហ្វឹកហាត់រហូតដល់បរាជ័យគ្រប់ពេល — ខុសទាំងស្រុង
ការហ្វឹកហាត់រហូតដល់បរាជ័យមិនមែនជាវិធីល្អបំផុតសម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់ទេ ព្រោះវាអាចបង្កើនភាពនឿយហត់ និងធ្វើឲ្យបច្ចេកទេសខូច។ កីឡាករត្រូវការថាមពលសម្រាប់ការរត់ លេងជាក្រុម និងប្រកួត ដូច្នេះការទុកសមត្ថភាព 1–3 ដងនៅចុងសេតជាញឹកញាប់មានប្រយោជន៍ជាងការបង្ខំរាល់លំហាត់។
អ្វីដែលគួរវាស់មិនមែនតែទម្ងន់លើដងទេ។ កត់ត្រាល្បឿនចលនា គុណភាពការចុះជើង អារម្មណ៍នឿយហត់ និងការឈឺចាប់នៅថ្ងៃបន្ទាប់។ បើលោតបញ្ឈរធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្បាស់ ឬកីឡាករមានអារម្មណ៍ធ្ងន់ជាប់គ្នា 2–3 ថ្ងៃ នោះជាសញ្ញាឲ្យកាត់បន្ថយបរិមាណ មិនមែនបន្ថែមទៀតទេ។ តាម National Strength and Conditioning Association ការគ្រប់គ្រងបន្ទុក និងការស្តារខ្លួនគឺជាផ្នែកសំខាន់នៃការអភិវឌ្ឍកីឡា។ កុំច្រឡំភាពឈឺចាប់ជាមួយភាពរីកចម្រើន; សាច់ដុំដែលឈឺខ្លាំងមិនបានផ្តល់ពិន្ទុបន្ថែមលើតារាងប្រកួតឡើយ។
តើអ្វីជាវិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពពិតប្រាកដ?
ផែនការដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺផែនការ 4–8 សប្តាហ៍ដែលបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្តងៗ រួមបញ្ចូលកម្លាំងមូលដ្ឋាន លំហាត់ផ្ទុះ sprint និងការស្តារខ្លួន។ វាគួរតែមានកម្លាំង 2–3 សម័យក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយទុកយ៉ាងហោចណាស់ 24–48 ម៉ោងសម្រាប់ក្រុមសាច់ដុំដូចគ្នារវាងសម័យធ្ងន់ៗ។
គំរូកាលវិភាគប្រចាំសប្តាហ៍
| ថ្ងៃ | ខ្លឹមសារ | ចំណុចសំខាន់ |
|---|---|---|
| ច័ន្ទ | កម្លាំងជើង និង sprint | squat, split squat, sprint 10–20 ម៉ែត្រ |
| អង្គារ | បច្ចេកទេស និងស្តារស្រាល | បាល់, mobility, ដើរ ឬជិះកង់ស្រាល |
| ពុធ | កម្លាំងផ្នែកលើ និងស្នូល | press, row, pull-up, anti-rotation |
| ព្រហស្បតិ៍ | ល្បឿន និងការប្តូរទិស | acceleration, deceleration, shuttle |
| សុក្រ | កម្លាំងផ្ទុះស្រាល | jump, medicine-ball throw, hip hinge |
| សៅរ៍ | ប្រកួត ឬហ្វឹកហាត់យុទ្ធសាស្ត្រ | គ្រប់គ្រងបរិមាណមុនថ្ងៃប្រកួត |
| អាទិត្យ | សម្រាក | គេង និងស្តារសាច់ដុំ |
សម័យកម្លាំងមួយអាចរៀបចំជា 5 ផ្នែក៖ កម្តៅខ្លួន 8–12 នាទី, លំហាត់ចលនាសំខាន់ 20–25 នាទី, លំហាត់ជើងម្ខាង 10–15 នាទី, ស្នូល និងស្មា 10 នាទី, បញ្ចប់ដោយ mobility។ កីឡាករវ័យក្មេងគួររៀនចលនាដោយទម្ងន់ខ្លួន ឬទម្ងន់ស្រាលជាមុន។ អ្នកពេញវ័យដែលមានគ្រូបង្វឹកអាចប្រើ 70–85% នៃទម្ងន់អតិបរមាសម្រាប់សេតកម្លាំងមធ្យម ប៉ុន្តែភាគរយនេះមិនគួរត្រូវបានអនុវត្តដោយគ្មានការវាយតម្លៃបច្ចេកទេសឡើយ។
“ការហ្វឹកហាត់គួរតែត្រូវបានកែតម្រូវតាមអាយុ កម្រិតជំនាញ និងតម្រូវការរបស់កីឡាករ” គឺជាគោលការណ៍ស្របនឹងការណែនាំអភិវឌ្ឍកីឡារបស់ស្ថាប័នអន្តរជាតិ មិនមែនជាលេសឲ្យអ្នករំលងការវាស់វែងទេ។ FIFA Training Centre ផ្តល់សម្ភារៈសិក្សាដែលភ្ជាប់ការរៀបចំរាងកាយទៅនឹងតួនាទី និងបរិបទប្រកួត។
ចង់ប្រៀបធៀបលំហាត់តាមតួនាទីរបស់អ្នកទេ? សូមមើលការវិភាគជាក់លាក់ពី ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក មុនពេលចម្លងកម្មវិធីរបស់កីឡាករអាជីពដោយមិនដឹងថាវាសមនឹងខ្លួនឬអត់។
តើតួនាទីនីមួយៗត្រូវការកម្លាំងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
តួនាទីបាល់ទាត់កំណត់អាទិភាពនៃការហ្វឹកហាត់ ប៉ុន្តែគ្រប់កីឡាករនៅតែត្រូវការកម្លាំងពេញរាងកាយ ស្នូល និងសមត្ថភាពស្តារខ្លួន។ ខ្សែប្រយុទ្ធ និង winger ផ្តោតលើ acceleration, jump និងការប្តូរទិស ខ្សែបម្រើត្រូវការសមត្ថភាពធ្វើសកម្មភាពជាបន្តបន្ទាប់ ខណៈខ្សែការពារត្រូវការកម្លាំង duel និងស្ថិរភាព។ អ្នកចាំទីត្រូវការកម្លាំងលោត ស្មា និងប្រតិកម្មចំហៀង។
កុំបែងចែកតួនាទីខ្លាំងពេករហូតដល់ភ្លេចមូលដ្ឋាន។ កីឡាករខ្សែបម្រើនៅ FIFA World Cup ត្រូវរត់ ប៉ះទង្គិច និងប្តូរទិសដូចគ្នា ហើយខ្សែការពារក៏ត្រូវ sprint នៅពេលខ្សែការពារខ្ពស់ត្រូវបានបំបែក។ អាទិភាពអាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖
- ខ្សែប្រយុទ្ធ និង winger៖ sprint ខ្លី, jump, unilateral strength និងសមត្ថភាពហ្វឹកហាត់ក្រោមភាពនឿយហត់។
- ខ្សែបម្រើ៖ split squat, hinge, ស្នូលប្រឆាំងការបង្វិល និងការងារអារម្មណ៍ជាបន្តបន្ទាប់។
- ខ្សែការពារ៖ squat, deadlift, upper-back strength និងការប្រឆាំងកម្លាំងក្នុង duel។
- អ្នកចាំទី៖ lateral push, landing mechanics, ស្មា និងការផ្លាស់ទីផ្ទុះ។
ការស្តារខ្លួនមិនមែនជារង្វាន់សម្រាប់អ្នកខិតខំទេ; វាជាផ្នែកនៃកម្មវិធី។ គេង 7–9 ម៉ោងសម្រាប់មនុស្សពេញវ័យភាគច្រើន ផឹកទឹកគ្រប់គ្រាន់ និងទទួលប្រូតេអ៊ីនប្រហែល 1.6–2.2 ក្រាមក្នុងមួយគីឡូក្រាមនៃទម្ងន់ខ្លួនក្នុងមួយថ្ងៃ ប្រសិនបើមានការហ្វឹកហាត់កម្លាំងជាប្រចាំ និងគ្មានការហាមឃាត់ពីវេជ្ជបណ្ឌិត។ អាហាររបស់ University of Oklahoma សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់ក៏ផ្តោតលើថាមពល កាបូអ៊ីដ្រាត ប្រូតេអ៊ីន និងការផឹកទឹក មិនមែនលើផលិតផលអាថ៌កំបាំងទេ។ មុននឹងប្រើអាហារបំប៉ន សូមពិនិត្យការប្រកួត សុខភាព និងច្បាប់ប្រឆាំងសារធាតុហាមឃាត់របស់ World Anti-Doping Agency។
តើអ្នកគួរមិនអើពើអ្វីខ្លះ?
អ្នកគួរមិនអើពើនឹងកម្មវិធីដែលសន្យាថានឹងបង្កើនល្បឿនក្នុង 7 ថ្ងៃ ព័ត៌មានដែលវាស់តម្លៃកីឡាករតាមទម្ងន់ squat តែមួយ និងការបង្ហោះដែលអះអាងថា stretching មួយលំហាត់អាចការពាររបួសទាំងអស់។ ភាពរីកចម្រើនពិតប្រាកដត្រូវបានវាស់តាម sprint time, jump quality, ការគ្រប់គ្រងបាល់ក្រោមសម្ពាធ និងសមត្ថភាពរក្សាកម្រិតលេងក្នុងរយៈពេល 60–90 នាទី។ ប្រសិនបើកម្មវិធីមិនមានវិធីវាស់វែង ការកែបន្ទុក និងផែនការសម្រាក វាគ្រាន់តែជាបញ្ជីលំហាត់ស្អាតៗប៉ុណ្ណោះ។
ក៏គួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការភ្នាល់លើបាល់ទាត់ដែលភ្ជាប់ជាមួយការរំពឹងថាកម្លាំងរបស់កីឡាករម្នាក់នឹងធានាលទ្ធផល។ ទិន្នន័យរបួស ការប្តូរកីឡាករ អាកាសធាតុ និងកាលវិភាគធ្វើឲ្យការប្រកួតមិនអាចទាយបានពេញលេញ។ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹកអាចជាប្រភពសម្រាប់ការវិភាគ និងការយល់ដឹងអំពី FIFA World Cup 2026 ប៉ុន្តែការភ្នាល់គួរធ្វើដោយថវិកាដែលអាចបាត់បង់បាន និងតាមច្បាប់ទីផ្សាររបស់អ្នក។ អ្នកមានប្រាក់ច្រើនក៏មិនមានសិទ្ធិឈ្នះច្បាប់ប្រូបាប៊ីលីតេដែរ ឬខ្ញុំខុស?
ចុងក្រោយ សូមប្រើវិធីសាមញ្ញ៖ កំណត់គោលដៅមួយ សរសេរបន្ទុកប្រចាំសប្តាហ៍ វាស់លទ្ធផលរៀងរាល់ 2–4 សប្តាហ៍ និងបន្ថយបរិមាណនៅសប្តាហ៍ប្រកួតសំខាន់។ នេះមិនសូវមានភាពអស្ចារ្យដូចវីដេអូបង្ហាញការលើកទម្ងន់ធ្ងន់ទេ ប៉ុន្តែវាធ្វើការបានយូរ។ នោះមិនមែនជាចំណុចសំខាន់បំផុតសម្រាប់កីឡាករដែលចង់លេងបានល្អពេញរដូវកាលទេឬ?
ប្រសិនបើអ្នកត្រៀមរៀបចំការហ្វឹកហាត់ និងសិក្សាវិភាគបាល់ទាត់ឆ្នាំ 2026 ឲ្យមានប្រព័ន្ធ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពដែលមានការរៀបចំច្បាស់។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើផែនការហ្វឹកហាត់កម្លាំងបាល់ទាត់ជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ ផែនការហ្វឹកហាត់កម្លាំងបាល់ទាត់ គឺជាកាលវិភាគដែលបញ្ចូលកម្លាំង ថាមពល ល្បឿន ស្នូល និងការស្តារខ្លួនសម្រាប់ការប្រកួត។ វាមិនមែនជាការលើកទម្ងន់ដាច់ដោយឡែកទេ ប៉ុន្តែត្រូវភ្ជាប់ squat, hinge, unilateral work, sprint និងការប្តូរទិស។ កម្មវិធីសមស្របជាទូទៅមានសម័យកម្លាំង 2–3 ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងកែតាមតួនាទី អាយុ និងប្រវត្តិរបួស។
សំណួរ៖ តើចាប់ផ្តើមផែនការកម្លាំងបាល់ទាត់ដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយវាយតម្លៃបច្ចេកទេស និងកំណត់គោលដៅ 4–8 សប្តាហ៍ មុននឹងជ្រើសរើសទម្ងន់។ រៀន squat, split squat, hip hinge, push, pull និងការចុះជើងដោយទម្ងន់ស្រាលសិន បន្ទាប់មកប្រើ 2–3 សេតក្នុងមួយលំហាត់។ កត់ត្រាចំនួនដង ទម្ងន់ អារម្មណ៍នឿយហត់ និងការឈឺចាប់ ដើម្បីកែបន្ទុកដោយសុវត្ថិភាព។
សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់កម្លាំងល្អជាងការរត់វែងសម្រាប់បាល់ទាត់ឬ?
ចម្លើយ៖ វាមិនមែនជាការជ្រើសរើសមួយចោលមួយទេ ព្រោះកម្លាំង និងការរត់វែងបំពេញតួនាទីខុសគ្នា។ កម្លាំងជួយការប៉ះទង្គិច ការបង្កើនល្បឿន និងស្ថិរភាព ខណៈការរត់វែងជួយមូលដ្ឋានអារម្មណ៍ និងការស្តារខ្លួន។ ផែនការល្អគួរបញ្ចូលការរត់ស្រាលជាមួយ sprint និង strength training ដោយមិនដាក់បន្ទុកធ្ងន់ជាប់គ្នាច្រើនថ្ងៃ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាហ្វឹកហាត់ហើយមិនមានល្បឿនកើនឡើង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺបន្ទុកច្រើនពេក ការគេងមិនគ្រប់ បច្ចេកទេស sprint ខ្សោយ ឬគ្មានការសម្រាករវាងសេត។ ប្រសិនបើល្បឿនធ្លាក់ចុះ និងជើងធ្ងន់ជាប់គ្នា 2–3 ថ្ងៃ សូមកាត់បន្ថយបរិមាណ 20–30% និងពិនិត្យអាហារ ការផឹកទឹក និងការគេង។ ការឈឺចាប់មុត ឬការឈឺដែលកាន់តែធ្ងន់ត្រូវការការពិនិត្យពីអ្នកជំនាញសុខភាព។
សំណួរ៖ តើកម្លាំងសម្រាប់ winger និងខ្សែការពារខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ Winger ផ្តោតលើ acceleration, unilateral strength, jump និងការប្តូរទិស ខណៈខ្សែការពារផ្តោតលើ squat, hinge, upper-back strength និងសមត្ថភាពទប់ duel។ ទោះជាយ៉ាងណា ទាំងពីរត្រូវការស្នូល កម្លាំងជើងពីរខាង និងការចុះជើងមានសុវត្ថិភាព។ ភាពខុសគ្នាស្ថិតនៅក្នុងសមាមាត្របរិមាណ និងពេលវេលាហ្វឹកហាត់ មិនមែននៅក្នុងការលុបចោលលំហាត់មូលដ្ឋានឡើយ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃប៉ុន្មានសម្រាប់ផែនការនេះ?
ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយទម្ងន់ខ្លួន ខ្សែ resistance, dumbbell មួយគូ កោណ និងទីធ្លារត់ខ្លី ដូច្នេះមិនចាំបាច់ចំណាយលើក្លឹបហាត់ប្រាណថ្លៃទេ។ Barbell និង rack មានប្រយោជន៍នៅពេលអ្នកត្រូវការបង្កើនកម្លាំងជាប្រព័ន្ធ ប៉ុន្តែគួរប្រើក្រោមការណែនាំ។ ថវិកាសម្រាប់គ្រូបង្វឹកដែលមានសមត្ថភាព និងការពិនិត្យរបួស គួរត្រូវបានផ្តល់អាទិភាពជាងឧបករណ៍ដែលមើលទៅទំនើបប៉ុណ្ណោះ។
ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក · Blueprint Archive